Met taart, koffie en een tafel vol familie en vrienden is in zorglocatie Daelhoven het eeuwfeest van Gerda Baks gevierd. De geboren Amsterdamse werd op 12 maart 1926 geboren en bereikte deze week de respectabele leeftijd van honderd jaar.
Uiteraard kwam burgemeester Rob Metz langs om de jarige persoonlijk te feliciteren. Baks-Van Oostende zelf blijft er nuchter onder. „Ik heb het niet zelf gedaan. Volgens Baks heeft ze haar hoge leeftijd vooral te danken aan ‘de kracht van hogerhand.’ ,,En je moet natuurlijk goed luisteren naar de dokter. En niet chagrijnig worden.” Dat er zoveel mensen op haar verjaardag af zijn gekomen, vindt ze vooral gezellig. „Dan kan ik lekker babbelen.”
Hechte band
Baks groeide op in de Indische Buurt in Amsterdam als jongste in een gezin met twee oudere broers. Haar vader, een timmerman, was volgens haar dolblij dat er na twee zoons nog een dochter kwam. Daar moest hij wel negen jaar op wachten. Vooral met haar broer Jaap had ze een hechte band; hij nam haar als kind vaak mee op de fiets om ’de wereld te ontdekken’, zoals ze het zelf omschrijft.
Angst
Over de oorlog, ze was toen veertien jaar, vertelt ze niet veel. ,,Ik heb veel in angst gezeten”, zegt ze met een gezicht dat die emotie weer weerspiegelt. Haar vriendin Dien die schuin tegenover haar woonde, bracht in die tijd wat licht en lucht. ,,Ook al moesten we ‘s avonds binnenblijven, dan glipte ik soms stiekem naar haar toe.” Een groot deel van haar werkzame leven bracht Baks door in de detailhandel. Ze werkte jarenlang bij snoepwinkelketen Jamin en later op de chocolaterieafdeling van De Bijenkorf in Amsterdam. „Ik vond het prachtig om in alle drukte vooral deftige dames te helpen.”
Geloof
Twee keer is ze getrouwd geweest. Eerst met Jan, maar die kwam uit een communistisch nest. ,,Dat werkte niet.” Op latere leeftijd met Michel, die gelukkig wel met haar meeging naar de kerk. Want in haar leven speelde het geloof een belangrijke rol. Ze zong jarenlang in de kerk en hielp later met praktische werkzaamheden, zoals het maken van kerkboekjes. Kinderen kreeg ze niet, maar ze kijkt tevreden terug op haar leven. „Het is rijk en gevuld geweest.” Tegenwoordig woont Baks dus in Daelhoven, waar ze veel haakt en met haar trippelrolstoel graag deelneemt aan de georganiseerde activiteiten. Op schoot houdt ze haar kat Micky, een robotkat, maar voor haar niet minder dierbaar.
De burgemeester stapt weer op. Maar het feest is nog niet voorbij. In het restaurant van Daelhoven wacht een feestelijke lunch waar ze met haar bezoek mag aanschuiven. (Bron: Eemland1)
