Er zijn momenten waarop een mens de grote vragen van het leven tegenkomt. Niet bij een filosofisch boek, niet tijdens een wandeling door de natuur, maar gewoon tussen de winkelwagentjes en de bonusaanbiedingen van de Albert Heijn in Soest. Daar stond ik, op zoek naar fruit. Een eenvoudige missie voor een eenvoudig mens. Een banaan voor de energie, een appel voor het geweten en misschien wat druiven om te doen alsof ik mijn leven volledig op orde had. Maar het fruitvak had die avond een boodschap voor mij in petto. Daar lag hij. Niet zielig, want een peer heeft daar de waardigheid voor. De peer is het fruit dat de moderne maatschappij niet meer begrijpt. Hij heeft geen hip imago, geen influencers die ermee ontbijten en geen trendy naam die klinkt alsof hij uit een sportschool komt. Een peer doet niet aan marketing. Een peer is gewoon een peer. Vraag een kind naar zijn favoriete fruitsmaak en je krijgt aardbei, banaan of watermeloen. Niemand kiest voor peer. Perensnoep smaakt ook niet naar peer. Het smaakt naar een chemisch experiment dat per ongeluk groen is uitgevallen. De marketingafdeling heeft waarschijnlijk ooit een echte peer gezien vanaf vijftig meter afstand. Ook de vrucht zelf werkt niet mee. In de supermarkt is hij harder dan een stoeptegel. Een week later nog steeds. Nog een dag wachten en ineens kun je hem alleen nog met een rietje consumeren. De peer heeft geen rijpingsproces. Hij pleegt een staatsgreep. En probeer hem vervolgens maar eens fatsoenlijk te eten. Een appel neem je mee naar kantoor. Even een paar happen en klaar. Een peer is een complete bedrijfshulpverleningsoefening. Tegen de tijd dat je klaar bent en uitgerekend op de computer peer-to-peer wilt gaan, kijkt je collega bezorgd of er misschien een waterleiding is gesprongen. Een peer eet je niet, je ondergaat hem. Nu willen deskundigen de peer hip maken. Meer promotie. Meer recepten. Aansluiten bij trends als fibermaxxing. Alsof een influencer straks op TikTok staat te gillen dat zes gram perenvezels haar leven heeft veranderd. Dat is ongeveer even geloofwaardig als een nachtclub die een gratis cursus boekhouden weggeeft. Misschien moeten we accepteren dat de peer geen ster wil zijn. Hij is het fruit dat nooit om aandacht vraagt, nooit viral gaat en nooit op een festival staat. De peer is gewoontjes. Net als de buurman die al dertig jaar op de camping in Frankrijk dezelfde sandalen met witte sokken draagt.