Een voetbalwedstrijd met predikanten. Alleen in Bunschoten-Spakenburg kan zoiets uitgroeien tot een evenement waarbij zelfs de hemel waarschijnlijk even meekijkt. Op De Westmaat verruilen vijftien predikanten hun toga voor een voetbalshirt. Geen preekstoel, maar een middenstip. Geen kansel, maar een kantine. Voor het beginsignaal wordt het geloof in eigen kunnen  gepredikt. Want voetballen kunnen de heren nauwelijks. Dat zeggen ze zelf. Het wordt een soort voetbalmis. De eerste overtreding is de zonde en een gele kaart uiteraard de waarschuwing van boven. Bij rood kan de betreffende predikant meteen ter biecht. Al vraag ik me af of er voor een sliding van achteren nog vergeving bestaat. En dan Willem van Hanegem als scheidsrechter. Dat is natuurlijk humor. De Kromme heeft in zijn carrière al heel wat voetballers de waarheid verteld, maar nu mag hij eindelijk ook predikanten terechtwijzen. Het Voetbal+ Team van IJsselmeervogels viert twintig jaar. De predikanten hebben daarom bij voorbaat besloten niet op resultaat te spelen. Een verstandig besluit. De wedstrijd duurt voor hen negentig zware minuten. Dat zijn voor predikanten ongeveer drie lange preken. Alleen heeft de scheidsrechter dit keer wél het recht om na 45 minuten ‘Amen’ te roepen. En zondag? Dan staan dezelfde mannen weer op de kansel. Met spierpijn. „Gemeente, vandaag wil ik het met u hebben over lijden, verlossing en… de hamstring.”