The dark side of Park Vliegbasis Soesterberg

Hoe donker is het nog in de Nederlandse natuur? Vrijwilliger Jules Nieuwenbroek, gids van het Utrechts Landschap laat het deelnemers vanavond ervaren tijdens een nachtelijke wandeling over Park Vliegbasis Soesterberg. De excursie is met maximaal vijftien deelnemers volledig uitverkocht.

Om negen uur vertrekt de groep, begeleid door drie gidsen, voor een tocht langs oude munitiebunkers en door de bosrijke delen van het voormalige militaire terrein. Zaklampen blijven zo veel mogelijk uit. „We willen de mensen de donkerte van de nacht en de stilte van dit gebied laten ervaren.”

Vliegtuigen

De wandeling is bedoeld om deelnemers bewust te maken van lichtvervuiling en geluidsoverlast. „Zelfs in een uitgestrekt natuurgebied blijken de duisternis en stilte niet vanzelfsprekend. We hopen op een heldere hemel, zodat de sterren goed zichtbaar zijn. Ook de geluiden van uilen en andere nachtdieren kunnen de ervaring bijzonder maken.” Vorig jaar organiseerde Utrechts Landschap de wandeling voor het eerst. De ervaring leerde dat de omgeving nadrukkelijk aanwezig blijft. „We hoorden veel geluid van de provinciale weg, de trein tussen Utrecht en Amersfoort en overvliegende vliegtuigen. Toen we het terrein opkwamen, hoorden we nog wel een uil, maar daarna niet veel meer.”

Veilig

Toch waren de deelnemers enthousiast. Juist het besef dat echte stilte en duisternis steeds schaarser worden, maakt de excursie waardevol. De weersverwachting is wel een punt van zorg. Bij harde wind kunnen vallende takken gevaar opleveren. „Het moet wel veilig gebeuren. Als er te veel wind staat, vinden we het niet verantwoord om het bos in te gaan.” (Bron: Eemland1)