In Bunschoten-Spakenburg is net als destijds in Urk een DNA-verwantschapsonderzoek gestart naar zeven vissers die sinds 1920 op zee zijn verdwenen. De politie hoopt met behulp van DNA van nog levende familieleden alsnog de identiteit vast te stellen van vissers van wie mogelijk ooit stoffelijke resten zijn aangespoeld in Nederland of omliggende landen.
Aanleiding voor het onderzoek is het monument dat eind 2025 in Bunschoten-Spakenburg werd geplaatst ter nagedachtenis aan de 37 vissers die op zee zijn gebleven. De gemeente heeft na overleg met de politie ingestemd met het onderzoek en ondersteunt het initiatief.
Nabestaanden
Enkele familieleden van de vermiste vissers zijn inmiddels benaderd met de vraag of zij DNA willen afstaan. Binnenkort volgt een besloten informatiebijeenkomst waarin de nabestaanden uitleg krijgen over de werkwijze en het verloop van het onderzoek. Deelname is vrijwillig. De politie richt zich op vermissingen vanaf 1920, omdat voor het verwantschapsonderzoek levende eerste- of tweedegraads familieleden nodig zijn.
Albert Zwaan
Dat DNA-onderzoek daadwerkelijk resultaat kan opleveren, blijkt uit een vergelijkbaar project dat in 2014 in Urk van start ging. Daarbij stelde het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) familieleden van vermiste vissers in de gelegenheid DNA af te staan. Dat leidde onlangs tot de identificatie van Albert Zwaan. De toen 28-jarige visser verdween in januari 1968 toen de UK 91 ten noorden van Ameland verging. Een halfjaar later spoelde een lichaam aan op Schiermonnikoog. Bijna zestig jaar bleef de identiteit onbekend. Dankzij DNA van familieleden kon het NFI vaststellen dat het om Zwaan ging.
Voor de families in Spakenburg biedt het onderzoek mogelijk eveneens na tientallen jaren duidelijkheid over het lot van hun verdwenen dierbaren. Binnenkort is er nieuws te verwachten rondom dit onderzoek (Bron: Eemland1)



