Kinderen groeien op met digitale klokken, smartphones en schermen. Toch blijft het volgens Mark van Zanten, curriculumontwikkelaar rekenen-wiskunde bij SLO, belangrijk dat kinderen ook een analoge klok leren lezen. Scholen signaleren namelijk dat leerlingen op de middelbare school steeds vaker moeite hebben met klokkijken.

Waar kinderen vroeger vrijwel dagelijks een klok met wijzers tegenkwamen, zien ze tegenwoordig vooral digitale tijdsaanduidingen. Toch is de traditionele klok volgens Van Zanten allerminst achterhaald. “Analoge klokken bestaan nog steeds en worden nog steeds op veel plekken gebruikt. We willen kinderen voorbereiden op de samenleving. Daar hoort dus ook bij dat ze op een analoge klok kunnen kijken.”

Sportclub

Klokkijken gaat bovendien verder dan alleen het kunnen aflezen van een tijdstip. Het maakt deel uit van een breder begrip van tijd. Dat begint volgens Van Zanten al bij jonge kinderen. “Hele jonge kinderen beginnen al met het leren van de dagdelen: ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds.” Ook leren kinderen gebeurtenissen in een bepaalde volgorde plaatsen en ontdekken ze hoe lang iets duurt. Dat tijdsbesef is belangrijk voor het dagelijks leven. Wie naar school, de sportclub of een afspraak moet, moet immers kunnen plannen. “Je moet weten hoe laat je daar moet zijn, maar ook hoeveel tijd je nodig hebt om je om te kleden en ernaartoe te fietsen.”

Aanraking

Van Zanten merkt dat scholen de laatste jaren vaker melden dat jongeren moeite hebben met klokkijken. “We krijgen veel signalen van scholen. Dit is er eentje die de laatste jaren opvalt.” Een direct verband met de opkomst van digitale klokken is volgens hem nog niet wetenschappelijk bewezen. Wel vermoedt hij dat kinderen minder vaak met analoge klokken in aanraking komen. Daar ligt ook een taak voor ouders. “Het leren klokkijken is echt een samenspel van school en ouders.” Even stilstaan bij een tijdstip, bijvoorbeeld 8.15 uur en een kwartier later, kan al helpen. De klok aan de muur is daarmee volgens Van Zanten meer dan decoratie: een praktisch hulpmiddel om kinderen te leren omgaan met tijd. (Bron: Eemland1)