Baarn zet stevig in op het erfgoed van M.C. Escher. De ambities zijn groot, maar de belangstelling blijft vooralsnog achter. In informatiepunt De Wereld van Escher aan de Nieuw Baarnstraat komen gemiddeld slechts 5,5 bezoekers per dag. Dat roept de vraag op of het huidige concept voldoende aansluit bij het publiek. “Zijn werk is niet is niet voor iedereen toegankelijk.”
Dit zegt Escher-liefhebber, de Soester Robin Panhuizen. “Escher was een heel specialistische kunstenaar,” vertelt Panhuizen over de tekenaar die tussen 1941 en 1970 in Baarn woonde en werkte,.
Tegenstrijdigheden
Sommige mensen worden volgens Panhuizen zelfs onwel van zijn onmogelijke tekeningen. „Ze zien een trap die tegelijk omhoog én omlaag lijkt te lopen. Dat botst met hoe wij de werkelijkheid ervaren.” Volgens de Soester vraagt Eschers werk om een open blik. “Wie heel concreet naar de wereld kijkt, vindt het soms lastig om met die tegenstrijdigheden om te gaan. Escher was gefascineerd door het oneindige en dat zie je overal in zijn werk terug. Juist daarin verschilt hij van schilders als Rembrandt of Vermeer. “Hun werk herkennen we direct. Bij Escher is dat veel minder vanzelfsprekend. Je moet er echt de tijd voor nemen.”
Muur
Zelf heeft Panhuizen een aantal favoriete prenten. Zo noemt hij Prentententoonstelling, waarin het bekende Droste-effect centraal staat: een man kijkt naar een schilderij waarop hij zichzelf opnieuw ziet kijken, waardoor een oneindige herhaling ontstaat. Ook Dag en Nacht behoort tot zijn favorieten. “Daar zie je zwarte en witte vogels die uit hetzelfde landschap ontstaan en in tegengestelde richtingen vliegen. Dat werk zou ik zo aan mijn muur hangen.” Escher werkte vooral als graficus. Hij maakte houtsneden, houtgravures, litho’s en kopergravures, technieken waarmee hij zijn prenten zelf kon afdrukken. Massaproductie zag hij niet zitten. “Hij werkte liever met hout, omdat hij dan alles zelf in de hand had. Bovendien bleef hij zijn hele leven zuinig, mede doordat hij in zijn beginjaren weinig geld had.” Wat Panhuizen misschien wel het meest aanspreekt, is dat Eschers werk blijft veranderen. “Je groeit mee met zijn werk. Nu ik ouder ben, zie ik andere dingen dan vroeger. Je kunt er eindeloos naar blijven kijken.” (Bron: Eemland1)



