Mario van der Voort krijgt erespeld: ‘Ik dacht dat iedereen voor het lekkere weer kwam’

Een café vol mensen op een dinsdagmiddag. Dat is zelfs voor Prins Hendrik in Baarn een opvallend tafereel. Mario van der Voort (69) had dan ook geen idee waarom al die mensen er waren. „Ik dacht: al die mensen komen vandaag voor het lekkere weer of zo.” 

Pas toen de ambtsketen van loco-burgemeester Anne Sterenberg in beeld kwam, en ze hem opvallend begon aan te kijken, begon er een kwartje te vallen. „Toen dacht ik: die wil wat van mij.” En ja… Sterenberg kwam dinsdagmiddag naar café Prins Hendrik om Mario de gemeentelijke erespeld op te spelden, als waardering voor zijn jarenlange en uitzonderlijke inzet voor de Baarnse gemeenschap. 

Woorden

De burgemeester kon er zelf niet bij zijn omdat hij ziek is. Sterenberg nam de honneurs waar en vertelde Mario dat juist mensen zoals hij het cement van de samenleving vormen. ,,Mensen die zich inzetten zonder daar veel woorden aan vuil te maken, die niet eerst vragen wat het oplevert, maar simpelweg kijken wat er nodig is.” Wie de man in veelal kleurrijke kleding (passend bij zijn karakter) kent, weet dat hij op tal van plekken in Baarn zijn handen uit de mouwen steekt. Zo zorgt hij al jarenlang voor de Schotse Hooglanders op de Rusthoekweide. Weer of geen weer, doordeweeks of weekend. ,,Voor jou kennen dieren geen vrije dagen, dus jij ook niet.”

Links of rechts

Ook het All Together Festival kan al sinds 2007 op hem rekenen. Na afloop helpt hij de Pekingtuin weer op orde te brengen en ook financieel draagt hij zijn steentje bij. Daarnaast is hij vanaf de eerste editie betrokken bij wielerronde Hartje Baarn. Sponsoren regelen, strobalen ophalen, het parcours uitzetten, opbouwen en na afloop weer afbreken: Mario doet het allemaal. Werk dat zich grotendeels buiten het zicht van het publiek afspeelt, benadrukte Sterenberg. „Je krijgt er geen applaus voor, maar zonder mensen zoals jij kunnen dit soort evenementen en initiatieven niet bestaan. Je bent een onmisbare kracht.”

Mario is zichtbaar geraakt door de woorden. Even is hij stil. Maar lang duurt dat ook niet. Bij het opspelden van de erespeld vraagt hij lollig: „Links of rechts, wat vind je leuk?” 

Superwijs

Even later richt hij zich tot de volle kroeg. „Nou, het kan allemaal nog net, hè. Nu ben ik er nog.” Mario doelt daarmee op zijn ziekte, kanker in een vergevorderd stadium. Het publiek slikt even, maar Mario vervolgt alweer vrolijk: „Ik vind het superwijs! En ja jongens, super, superleuk dat jullie er allemaal zijn. Hier wist ik helemaal niks van. Allemaal bedankt voor de moeite dat jullie kwamen. Willen jullie nu allemaal vijf euro de man hebben, of wat?”

Na afloop vertelt Mario dat zijn opgewektheid nou eenmaal in hem zit. „Ik denk gewoon: hup, ertegenaan. Juist dat ertegenaan, dat is volgens mij belangrijk. Zeker niet stil blijven zitten. Lekker werken, daar word je gelukkig van. En als je dan even niet hoeft, zoals nu met een biertje in de hand, al die mensen om je heen, en dan ook nog zo’n erespeldje, ben je nog gelukkiger.” (Bron: Eemland1)