Met Ferrari’s, Lamborghini’s en een rode loper zijn de zestien bewoners van het BaarnHuis vrijdag feestelijk onthaald. Onder luid applaus van ouders, familie, vrienden en andere betrokkenen werden de bewoners letterlijk en figuurlijk hun nieuwe leven in gelanceerd.
Na jaren van plannen, fondsenwerven en doorzetten is hun droom van een eigen thuis werkelijkheid geworden. En alsof dat nog niet feestelijk genoeg was, werden initiatiefnemers Bart Sonnenberg en Gill Pinchetti verrast met een Koninklijke onderscheiding.
Ware sterren
Het was een entree om niet snel te vergeten. Eén voor één werden de bewoners door initiatiefnemer Bart Sonnenberg over de rode loper begeleid, terwijl het publiek hen enthousiast toejuichte. Met glimmende sportwagens werden de nieuwe bewoners als ware sterren bij hun nieuwe thuis afgeleverd. Al was niet iedereen even gecharmeerd van alle aandacht. Bewoner Timo vond het allemaal verschrikkelijk, tot grote hilariteit van de aanwezigen. De andere bewoners straalden ondertussen van oor tot oor. „Dit was echt heel vet”, glunderde Hannah. Ook burgemeester Mark Röell genoot zichtbaar van het feestelijke onthaal. „Ik ben jaloers op jullie. Dit had ik ook wel gewild”, sprak hij de bewoners toe. „Dit BaarnHuis laat zien dat niets onmogelijk is. Met heel veel doorzettingsvermogen is het er gekomen. De samenleving draagt dit initiatief. En Bart en Gill waren er goed in om iedereen geld uit de zak te kloppen”, grapte hij. „Maar iedereen gunde jullie dit.”
Een eigen plek, helemaal naar wens
Na het officiële welkom werd de vlag gehesen door burgemeester Röell, Peter van de stichting BaarnHuis en Jolanda de Bie van woningcorporatie Omthuis. Onder luid applaus ging de vlag omhoog. Een symbolisch moment waarmee het wooncomplex aan de hoek van de Professor Krabbelaan en de Drakenburgerweg officieel werd geopend. Het BaarnHuis telt zestien zelfstandige appartementen van elk vijftig vierkante meter, met daarnaast twee gezamenlijke woonkamers. De bewoners, jongvolwassenen met een verstandelijke beperking, krijgen er 24-uurszorg van zorgorganisatie Eemhart. Overdag werken de meesten of gaan zij naar dagbesteding op verschillende plekken in Baarn en de regio. Voor Jennifer begint een nieuw hoofdstuk in een kamer die helemaal naar haar eigen smaak is ingericht, met onder meer Harry Potter-elementen en een camouflagesfeer. Ook de andere bewoners hebben hun eigen plek naar wens kunnen inrichten.
De wens om zelfstandig te wonen leeft al jaren. Initiatiefnemers Bart en Gill begonnen hun zoektocht in 2014. ,, „Mijn zoon Daan (35), die het syndroom van Down heeft, maakte duidelijk dat hij net als zijn broer en zus een eigen huis wilde, en gelijk heeft hij”, vertelt Bart daarover.
Ouders kunnen loslaten
Voor de ouders betekent de verhuizing eveneens een grote verandering. Zij blijven nauw betrokken bij het leven van hun kinderen, maar hoeven niet langer de dagelijkse zorg te dragen. „Als je een kind met een beperking krijgt, ben je vanaf de geboorte eigenlijk 24 uur per dag met de zorg bezig. Nu kunnen ouders een stuk loslaten.”
De weg naar het BaarnHuis was lang. Er werden werkgroepen opgericht, fondsen geworven en talloze gesprekken gevoerd met ouders, gemeente, woningcorporatie en zorgpartners. In 2021 stemde de volledige gemeenteraad unaniem in met de grondtoewijzing. De afgelopen twee jaar werden al maandelijks activiteiten georganiseerd om de toekomstige bewoners elkaar beter te laten leren kennen. Na jaren van voorbereiding, bloed, zweet en tranen was het vrijdag dan eindelijk zover.
Lintjes voor de initiatiefnemers
Het feest kreeg nog een onverwachte wending toen burgemeester Röell niet alleen de bewoners, maar ook Sonnenberg en Gill Pinchetti in het zonnetje zette. Beiden werden benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau, als erkenning voor hun jarenlange maatschappelijke inzet en hun bijzondere rol bij de totstandkoming van het BaarnHuis. De twee leerden elkaar kennen bij het G-handbal van Handbal Competitie Limvio Baarn. Pinchetti richtte daar het G-team op en bezorgde sporters met een beperking onder meer onvergetelijke ervaringen bij de Special Olympics. Sonnenberg zette zich naast zijn werk in het onderwijs jarenlang in voor diverse maatschappelijke organisaties, waaronder de Paaskerk en SchuldHulpMaatje Baarn. Maar hun gezamenlijke inzet voor het BaarnHuis vormde de aanleiding voor de koninklijke erkenning. Er werden opnieuw traantjes weggepinkt. Sonnenberg keek zichtbaar geraakt naar de mensen die zich jarenlang voor het initiatief hebben ingezet. „Het heeft bloed, zweet, tranen, lachen en gestoei gekost”, zei hij. „Jullie staan midden in de samenleving. Jullie verbinden. Door jullie wordt de hardheid van onze samenleving een beetje zachter. Jullie zijn een parel van Baarn.” (Bron: Eemland1)
