De wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg zijn nog altijd een groot probleem. Daarom werken ruim dertig organisaties in de regio Eemland samen binnen het netwerk Samen Sterker Eemland. Het doel: inwoners sneller op de juiste plek krijgen en voorkomen dat zij tussen verschillende hulpinstanties verdwalen.

Tijdens een gesprek lichtten GGZ-medewerkers Doekes Prakken en Martijn Maler toe waarom deze samenwerking nodig is. Beiden werken vanuit Amersfoort. Volgens Maler is het moeilijk vast te stellen hoeveel mensen met psychische problemen kampen. “We hebben te maken met mensen die zichtbaar zijn en hulp zoeken, maar ook met veel mensen die achter de voordeur blijven en onzichtbaar zijn.”

25 weken

De afgelopen jaren is psychische kwetsbaarheid beter bespreekbaar geworden. “Daardoor zien we gelukkig ook een toename van mensen die hulp zoeken,” aldus Maler. Tegelijkertijd blijven wachttijden een uitdaging. In Nederland bedroegen deze gemiddeld ongeveer 25 weken voordat iemand daadwerkelijk met een behandeling kon starten. Volgens Prakken is het belangrijk om mensen niet te snel in hokjes te plaatsen. “Het gevaar bestaat dat iemand zich volledig gaat identificeren met een diagnose. Voor sommige mensen staat dat hun herstel juist in de weg.” 

Sociaal domein

De samenwerking tussen zorgorganisaties, huisartsen en het sociaal domein moet ervoor zorgen dat inwoners sneller bij passende hulp terechtkomen. Huisartsen krijgen beter inzicht in beschikbare zorg en ondersteuning in de regio. “Ze hebben veel beter zicht op wat er is in de regio en daardoor kan iemand sneller op de juiste plek terechtkomen,” zegt Maler. Een belangrijk onderdeel van de nieuwe werkwijze is de zogenoemde ‘warme overdracht’. Daarbij stemmen hulpverleners onderling af wanneer een cliënt wordt doorverwezen. Prakken: “We streven ernaar dat er eerst een gesprek plaatsvindt met de inwoner, de nieuwe begeleider en de huidige hulpverlener, zodat het stokje goed kan worden overgenomen.”

Het uiteindelijke doel is volgens beide mannen helder: psychische problemen normaliseren, de samenwerking versterken en inwoners sneller de juiste ondersteuning bieden. “Laten mensen vooral aan de bel trekken,” benadrukken zij. “Daar begint het mee.” (Bron: Eemland1)