Soester pelgrims wandelen voor verbinding

Wandelen, praten, stil zijn en ondertussen nadenken over het leven. Dat is de gedachte achter de zogenoemde ‘pelgrimswandelingen’ die de afgelopen drie jaar mensen uit verschillende kerken in Soest bij elkaar brachten. Na drie jaar stoppen de initiatiefnemers ermee. 

“Je moet altijd op het hoogtepunt stoppen”, zegt Ali Hakkert uit Soest terwijl ze met haar wandelgroep even pauzeert op de doorsteek dat Paleis Soestdijk via het Baarnse bos verbindt met ‘De Naald van Waterloo’.

Droogte

Hakkert liep zelf al zo’n twintig jaar mee met deze wat ze noemt pelgrimswandelingen vanuit de Paaskerk in Baarn. Het idee werd vervolgens gedeeld met anderen, onder wie Yolanda van Mameren. Vanuit Soest sloten onder anderen Renske Druijf en Anke Nienhuis zich aan. De wandelingen zijn nadrukkelijk meer dan een tocht door de natuur. ‘Je praat met elkaar, maar je neemt ook om je heen waar’, duidt Renske Druijf. Tijdens een recente wandeling van de Emmakerk via de tochtje met de Eemlijn en Baarn kwamen de ‘pelgrims’ bijvoorbeeld de gevolgen van de droogte tegen. ‘We maken ons ernstig zorgen. Hoe kan de natuur weer opkrabbelen na deze hete zomer.”

Kerkgemeenschappen

Ook onderwerpen als eenzaamheid, ouder worden en omkijken naar elkaar komen onderweg aan bod. ‘Je verliest mensen als je ouder wordt’, zegt Druijf. „Juist daarom vinden wij het belangrijk om contact met elkaar te houden. Een bezoekje, samen een wandeling maken of iemand helpen in de tuin kan volgens ons al verschil maken.” De wandelingen werden verstrekt vanuit Soest mede door veranderingen binnen de kerken. „Van de vier kerken net verschillende gezindte – rooms katholiek en protestants christelijk – moeten er twee dicht. En als je je gemeente mist, is dat echt heel moeilijk”, vertelt  Van Mameren. „Wandelen werd een manier om mensen uit verschillende kerkgemeenschappen met elkaar in contact te brengen.

Jongeren

Onderweg is er ook ruimte voor stilte en bezinning. ‘We hebben altijd een mooie tekst of een mooi gedicht’, vertelt Nienhuis. Soms wordt er tien minuten in stilte gelopen. Maar na drie jaar vinden de initiatiefnemers dat hun doel is bereikt. ‘We hebben elkaar in Soest in de volle breedte ontmoet’, klinkt het. De laatste pelgrimswandeling staat gepland voor 5 september. Of iemand anders daarna het stokje overneemt, is nog niet duidelijk. „Het is misschien goed om na drie jaar te stoppen. Wij hopen dat er jongeren opstaan om deze verfrissende wandelingen voor lichaam en geest voort te zetten”, vertelt Van Mameren tot besluit nadat de rugzakjes zijn aangesnoerd en de pelgrimage kan worden voortgezet. (Brons: Eemland1)