Vakantie in (eigen) Eemland (3)

Niet iedereen trekt deze zomer naar verre streken. Sterker nog: ook in Eemland valt volop te genieten. In de serie Vakantie in Eigen (Eem)land  spreekt de redactie van Eemland1 met dagjesmensen en toeristen die laten zien waarom je helemaal niet ver hoeft te reizen voor een fijne vakantie. Neem bijvoorbeeld Fons Spierings en Jeanette Bolle. 

Het Brabantse echtpaar is bezig aan een ontspannen fietsvakantie. Via Gent en Brasschaat zijn ze met de auto neergestreken in Eemnes. Van daaruit verkennen ze pedalerend Eemland, een streek die volgens hen precies biedt wat vakantie hoort te zijn: ruimte, rust en vooral heel veel groen.

Extra hoofdstuk

“We zijn hier eerder een dagje komen fietsen en dat is zo goed bevallen dat we terug zijn gekomen,” vertelt Fons. “Na Eemland gaan we nog door naar Winterswijk, maar eerst genieten we hier nog een paar dagen.” Volgens Jeanette begint dat genieten al zodra de hoteldeur achter hen dichtvalt. “Als we het hotel uitrijden, zitten we meteen in het bos en op de hei. Heerlijk. We wonen zelf ook in een bosrijke omgeving in de Kempen, maar hier lijkt alles nóg groter. Je hebt het gevoel dat de natuur steeds weer een extra hoofdstuk toevoegt.”

Defilé

Hier aan de voorzijde van Paleis Soestdijk wacht niet alleen een fotomoment, maar ook een flinke dosis jeugdsentiment. Jeanette denkt terug aan de tijd dat Koninginnedag nog synoniem was met het defilé. “Mijn hele familie zat in de muziek. Ik ben hier twee keer geweest op een in alle opzichten feestelijk aangeklede 30 april. Eerst met mijn vader en later met het jeugdkorps. Je stond uren te wachten. Echt uren. En als je eindelijk voor het bordes stond waar de koninklijke familie je vriendelijk toelachte, was het eigenlijk alweer voorbij. Een flits van een paar seconden. Achteraf denk je: daarvoor heb ik dus de hele ochtend stilgestaan. Maar ik zou het zó weer doen.”

Navigatiesysteem

Binnen de paleismuren zijn ze allebei nog nooit geweest. “Misschien wordt het vandaag eindelijk de eerste keer,” zegt Fons terwijl hij naar de immense witte façade kijkt. „Daarna wacht een kastelenroute van zo’n vijftig kilometer. Al moet dat getal met een korreltje zout worden genomen. Het navigatiesysteem wijst weliswaar de kortste weg, maar een zonnig terras heeft opvallend vaak voorrang. “We stappen onderweg regelmatig af,” bekent Jeanette lachend. “Soms fietsen we gewoon van koffie naar appelgebak, met af en toe een kasteel ertussen. Dat hoort ook bij vakantie.” (Bron: Eemland1)