‘We hebben ruimte over in ons hart en huis’

Niet ieder kind krijgt thuis altijd de aandacht die het nodig heeft. Door ziekte, overbelasting of de zorg voor een ander gezinslid kan het ouders tijdelijk aan mentale ruimte ontbreken. Het initiatief Homies steungezin van Stichting Present Eemland koppelt deze kinderen aan vrijwilligers die een dagdeel per week voor hen vrijmaken. Peter Kok uit Bunschoten en zijn vrouw Lisette doen dat inmiddels vijf jaar.

„We hebben tijd en ruimte over in ons hart en in ons huis om iets voor een ander te betekenen”, vertelt Peter in Eemland1 Actueel. „Aan een match gaat een zorgvuldig proces vooraf.” 

Anoniem

Tijdens een screeningsgesprek bespreekt de coördinator met de vrijwilligers hun persoonlijke situatie, wensen en mogelijkheden. Vervolgens zoekt de stichting een passend gezin. Na een anonieme voorstelbrief volgt een kennismaking. In dit geval ook met het echtpaar Kok. „Je zit dan met de hulpvrager, de hulpaanbieder en vaak ook de betrokken hulpverlening om tafel. Daarna krijgen beide partijen een paar dagen bedenktijd. Je moet allebei het gevoel hebben dat het past.” De eerste match van Peter en Lisette ontstond vijf jaar geleden. Het meisje was toen twaalf en komt inmiddels, op haar zeventiende, nog steeds bij hen over de vloer. „In het begin moet je echt werken aan die band. Mijn vrouw heeft aanvankelijk vooral in het contact geïnvesteerd. Inmiddels weet ze mij ook te vinden.” Dat blijkt soms uit kleine dingen. „Twee maanden geleden belde ze omdat ze een lekke fietsband had. Dan zeg ik: kom maar hier, ik plak die band wel.”

Zelfstandig

Sinds ruim een jaar ondersteunen Peter en Lisette ook een alleenstaande moeder met een kind van twee. De moeder beschouwt hen inmiddels als onderdeel van haar sociale netwerk. Ook voor praktische vragen weet ze het echtpaar te vinden. Stichting Present begeleidt matches officieel een jaar. Daarna kunnen gezinnen en vrijwilligers zelfstandig verder. Volgens Kok blijft ongeveer 90 procent van de matches bestaan. „Het geeft enorm veel voldoening als je iets voor een kind of gezin kunt betekenen. Zonder Stichting Present waren we deze mensen waarschijnlijk nooit tegengekomen.” Zijn boodschap aan toekomstige vrijwilligers is duidelijk: „We zijn geen hulpverleners. Het gaat erom dat je als gewone mensen iets voor een ander kunt betekenen. Een luisterend oor, welteverstaan.” (Bron: Eemland1)