Zondag

0
Conclaaf
Conclaaf

COLUMN

door Arjan Klaver

In Bunschoten-Spakenburg zijn ze dol op duidelijkheid. Behalve als het over de zondag gaat. Dan wordt het ineens ingewikkeld. Theologisch ingewikkeld. Economisch ingewikkeld. Principieel ingewikkeld. Kortom: hét moment waarop iedereen nog een koekje bij de koffie neemt, want dit kan even duren.

Terwijl de rest van Nederland zich druk maakt over stikstof, woningnood en de vraag of je nog een fatsoenlijke starterwoning kunt vinden zonder eerst een erfenis te regelen, speelt zich hier het échte politieke drama af: mag er op zondag iets meer dan niets?

De ChristenUnie is al jaren de grootste partij. Electoraal gezien een soort Bayern München van de polder. Structureel winnen, balvast, sterk in de verdediging en structureel nét niet op de teamfoto van het college. Het is een unieke prestatie: de grootste zijn en toch vooral moreel gelijk hebben vanaf de oppositiebank. Daar moet je talent voor hebben. Dan is er de VVD. Altijd in voor economische dynamiek, groei, kansen en — fluister het zachtjes — een hotel. Een hotel! In een dorp waar logies op zondag al snel klinkt als een experiment dat eerst door drie commissies, twee gebedsgroepen en een klankbordavond moet. Want stel je voor dat toeristen op zondag wakker worden en denken: laten we eens iets dóén. Een museum bezoeken. Een terrasje pakken. Een cultureel uitstapje. Het is bijna revolutionair. Voor je het weet ontstaat er spontane gezelligheid vóór maandag. En toch is het allemaal heerlijk voorspelbaar. Traditie en ondernemerschap wandelen hier arm in arm over de haven, maar kijken elkaar wel even streng aan zodra de kerktoren twaalf uur slaat. Vernieuwing mag best, zolang die zich een beetje gedraagt.

Het mooie is: iedereen kent elkaar. De felle tegenstander in het debat staat maandag gewoon weer naast je bij de visboer. “Nog gefeliciteerd met je motie.” “Dank je, jij ook met je amendement. Hoe is het met groof en ootje?” De verkiezingen zullen ongetwijfeld iets verschuiven. Een zeteltje hier, een wethouder daar. Maar één ding blijft onaantastbaar: de zondag is in Bunschoten-Spakenburg geen dag van rust, maar van permanente discussie over rust. En dat debat? Dat wordt uiteraard keurig doordeweeks uitgevochten. Want we moeten het wel netjes houden.