Met een aanstekelijk enthousiasme en een flinke dosis lef werkt de bevlogen Baarnse zangeres SaraLee Vos aan haar eerste volledig Nederlandstalige album. “Ik voel aan alles: dit wordt een waanzinnig toffe cd, één die echt gaat raken,” zegt ze stralend. Maar het geld is op en er moeten nog vier liedjes worden opgenomen om het album compleet te maken. De zangeres, die al dertig jaar actief is in de muziek, lanceert daarom een crowdfundingcampagne. Via ‘Voor de Kunst’ hoopt ze haar droom waar te maken. “Super spannend! Maar deze liedjes verdienen het echt om gehoord te worden.”
Van stilstand naar creatieve doorbraak
Het zaadje voor dit project werd in coronatijd geplant. “Ik kwam letterlijk stil te staan. Een moeilijke tijd. Maar er kwam wel ruimte om te experimenteren.” Met drie decennia ervaring beweegt ze zich moeiteloos tussen verschillende genres en projecten. “Ik zing nog steeds veel jazz en soul, maar ook pop en house. Ik speel met liefde in projecten zoals Venus Tunes Live, de Jazz Centrale en mijn eigen band Electric Love. Ik laveer tussen commercieel en artistiek werk en sta bekend om mijn ‘stylo’ van soul, jazz en reggae. Van oudsher hoort dat in het Engels; dat klinkt gewoon cooler.”
Bevrijdend
“Het was eigenlijk mijn partner, Francis Jules, co-songwriter en co-producer – die heeft gewerkt voor Bootsy Collins, Patti LaBelle en Rosie Gaines (Prince) – die me uitdaagde om eens Nederlandstalig materiaal te schrijven. Om het nog dichter bij mezelf te brengen. Het werkte zo bevrijdend voor me.” Die keuze resulteerde in 2024 in de digitale EP De Schaduwkant. “Met drie eigen liedjes en creatieve clips. En echt, de reacties waren overweldigend positief, online én live. Mijn werk werd vergeleken met een combinatie van Joni Mitchell en de band Doe Maar.” De liedjes die ze op het podium uitprobeerde, werden omarmd. “Ik zie wat de liedjes doen. Mensen schieten sneller in de lach of zijn geëmotioneerd. Dat gaf me zoveel vertrouwen.” Ook in 2025 liet ze van zich horen met het opvallende nummer Dickpic. Ze lacht: “Een hilarische beschouwing op het droevige digitale daten van nu. Soms moet je het gewoon benoemen zoals het is.”
‘Ik zie wat de liedjes doen. Mensen schieten sneller in de lach of zijn geëmotioneerd. Dat gaf me zoveel vertrouwen.’
Crowdfunding moet album mogelijk maken
Het plan is ambitieus maar helder: dit voorjaar en deze zomer wil ze de laatste vier nieuwe nummers opnemen. “En die voeg ik samen met de zes liedjes die er al zijn. Eén cd, met mooi artwork. Gewoon een volwaardig album.”
De opbrengst van de crowdfunding gaat volledig naar de productie. “Alles: van opnames tot drukken. Ik wil dit goed doen.” Er is inmiddels 4000 euro opgehaald. SaraLee gaat voor 7000 euro en er zijn nog iets meer dan twee weken te gaan. De release staat gepland voor oktober, inclusief een feestelijke presentatie op het nabije culturele podium Artishock in Soest. “Dat wordt echt een momentje hoor,” zegt ze enthousiast. “Met alles erop en eraan.”
Meer dan muziek alleen
Wat dit project extra bijzonder maakt, is haar wens om met deze nieuwe muziek te verbinden. “Letterlijk en figuurlijk, want ik wil er een hele band bij. En ook een koor! Dat lijkt me zó mooi.” Als dirigent en arrangeur heeft ze al twintig jaar ervaring met koren. “Zingen is het mooiste dat er is. Maar koren zijn meer dan muziek: ze brengen mensen samen. In een tijd waarin eenzaamheid en polarisatie zo aanwezig zijn, en mensen soms echt in de war zijn, is dat zo belangrijk.” “Ik heb het zó vaak gezien: hoe muziek mensen raakt, recht in het hart, en hen op een positieve manier in beweging kan brengen. Dat is precies wat ik met deze liedjes wil doen. Mijn zielsmissie.”
Weg van Spotify, dichter bij het publiek
Opvallend is haar bewuste keuze om afstand te nemen van streamingplatforms. “Ik wil wegbewegen van Spotify. De muziek wordt wel digitaal beschikbaar, maar dan via Bandcamp. En natuurlijk rechtstreeks voor de mensen die mij steunen. En cd’s zijn weer hip bij de jongeren.”
‘Aan makersdrang geen gebrek’
Met een brede glimlach vat ze het zelf het beste samen: “Aan makersdrang geen gebrek… wel aan doekoe!” Toch overheerst optimisme. “Ik geloof hier zó in. Het lijkt me fantastisch om met dit Nederlandstalige repertoire de komende jaren overal te spelen: in theaters, kleine zalen, kroegen en festivals… met band én akoestisch.” Ze besluit hoopvol: “Ik zie alle steun met grote dankbaarheid tegemoet. Samen maken we hier iets heel moois van.” (Bron: Eemland1)
