COLUMN
Soest, dames en heren. Zet je schrap, want de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 beloven een show van jewelste. Drie nieuwe partijen betreden het toneel. Drie stijlen. En allemaal denken ze dat ze het echt anders gaan doen. Spoiler: dat doen ze natuurlijk allemaal op hun eigen manier.
Volt Soest begint met flair en PowerPoint-magie. Co-lijsttrekkers Ronald Christiaans en Marijke Linnartz — want één leider? Dat is zo 1848. Hun kernwoorden: duurzaam, inclusief, toekomstbestendig. Je kunt er meubels van maken, of in ieder geval een tafel vol buzzwords. Hun motto: ‘Durf anders te denken. Doe iets nieuws.’ Ach, die buzzwords kun je eindeloos hergebruiken. Of misschien iets anders. Het maakt niet uit, als het maar Europees klinkt.
Partij voor de Dieren is er ook. Lijsttrekker: Janet van Rooden, biologiedocent en officieel koeienfluisteraar. Hun absolute topprioriteit? Avondlijke existentiële crises van Soester koeien oplossen. Overdag mogen de dames en heren zelf kiezen wanneer ze grazen, maar ’s avonds? Campagneleider Manda-Marieke Schuurer zegt: “Daar gaan wij echt werk van maken.” Want ja, er is niets belangrijkers in Soest dan dat de koeien zich écht prettig voelen. Kafka zou jaloers zijn.
Forum voor Democratie ten slotte. Conservatief, grafiekgek, en altijd klaar om je uit te leggen dat soevereiniteit en directe democratie Soest gaan redden. Ze praten over woningbouw en verkeersveiligheid alsof je zonder hun raad nooit een stoeptegel recht kunt leggen. Elke raadsvergadering voelt als Survivor: intriges, strategieën, en iemand die altijd denkt dat hij het beter weet. Hun website? Nergens te bekennen. Meedoen aan een videopodcast, georganiseerd en gepresenteerd door Jean Heijl van Eemland1 voor alle lijsttrekkers? Welneen. Geheimzinnigheid is ook een kunst.
Conclusie: Soest 2026 is een cocktail van Europese PowerPoint-dromen, nachtelijke koeienbescherming, soevereine conservatieven met een missie en mysterieuze online aanwezigheid. Voeg daar de traditionele partijen bij, en je krijgt een politieke smeltkroes zo absurd dat zelfs Kafka een staande ovatie zou geven. Proost, Soest. Op nieuwe gezichten, oude koeien en stoeptegels die misschien, ooit, op de juiste plek komen. Bron: Eemland1.
