Op de dag dat Jorrit Bergsma olympisch goud veroverde op de massastart, boekte Bart Hoolwerf zijn eigen succes.
Topniveau
De Eemdijker won de marathon in Breda – een pleister op de wond na het mislopen van de Spelen – en liet vervolgens op zijn geliefde natuurijs in het Zweedse Luleå zien dat zijn sprint nog altijd van topniveau is. Dat hij op een missie is, beaamt Hoolwerf. „Maar ik wil altijd zoveel mogelijk winnen. We draaien nog niet het seizoen waarop we hoopten met de ploeg. Alles wat we kunnen pakken, willen we meepakken.” Met drie zeges in vier wedstrijden – twee op naam van Hoolwerf – lukt dat aardig. „Die 50 kilometer lag me perfect. Ik wil het seizoen goed afsluiten. Dan zijn die overwinning in Breda en deze erachteraan gewoon lekker. Ook voor de ploeg.”
Extremen
De sprintrace werd verreden onder Siberische omstandigheden, met temperaturen rond de -20 graden. Juist dat trekt Hoolwerf. „Dit maken we bijna nooit mee. De ene dag rijd je op een kraakheldere ijsvloer, de volgende dag is het papijs door sneeuw en dooi. Dat is het mooie van natuurijs: het leeft, het verandert. Dat vind ik prachtig.”
Zaterdag wacht de finale van de Natuurijs Grand Prix over 150 kilometer. Niet per se zijn specialiteit. „Ik rijd in eerste instantie in dienst van de ploeg. Maar als ik een gekke dag heb en er goed doorheen kom, weet je het nooit.”
