My Eem is true

Zodra de temperatuur boven de 25 graden uitkomt, verandert de gemiddelde Eemlander in een waterrat met zonnebril, pomade in het haar en een opvallend optimistische kijk op bacteriën. De Eem wordt dan geen rivier meer, maar een collectieve dagbesteding. Op papier is het water een optelsom van alles wat je liever niet op je huid hebt: stikstof, fosfaat, PFAS, nitraat, ammonium, chroom, strontium, medicijnresten en microplastics in smaken variërend van industrie tot onduidelijk erfafval plus lage concentraties van twaalf in de Opiumwet opgenomen stoffen. Het gaat om amfetaminen, slaap- en kalmeringsmiddelen (barbituraten en benzodia- zepinen), opiaten en cocaïne. In de praktijk heet dat gewoon lekker verkoelend. Kijk, er wordt keurig gezuiverd water geloosd, wat geruststellend klinkt. En bij stevige regenbuien krijgt het riool even een emotionele uitbraak en deelt het alles wat het nog had liggen direct met de rivier. Ondertussen glijden binnenvaartschepen voorbij. Zwemmers dobberen monter verder, overtuigd dat een golf veroorzaakt door een boot die 3.000 ton grind vervoert, gewoon gratis massage is. Gemeenten waarschuwen. Experts adviseren. Borden verbieden. En ergens in die hele informatiestroom besluit iemand toch te springen, omdat 31 graden in Nederland officieel telt als noodtoestand met recreatieplicht. En eerlijk is eerlijk: je kunt honderd euro betalen voor een wellnessresort met geurkaarsen en stiltebeleid. Of je kunt gewoon de Eem in. Inclusief scheepvaart, landbouwbijproducten en het subtiele gevoel dat je lichaam of verkwikkende geest morgen of na de zomer misschien een consult gaat aanvragen.