Baarn heeft een probleem. Geen woningen, geen verkeer, geen klimaat. Het struikelsteentje heeft LEGO. Jarenlang konden vrijwilligers van Stichting Herobricks gewoon een LEGO-show organiseren. Kinderen blij, ouders blij, liefhebbers blij. Maar kennelijk was dat verdacht veel plezier voor één evenement. Dus kwam de gemeente met het zware geschut: vergunningen, aanvullende informatie, extra eisen en vooral veel overleg. Vijf maanden later zijn de organisatoren er klaar mee. De show gaat door, maar flink afgeslankt. Minder activiteiten en 40 procent minder bezoekers. Veertig procent! Dat is geen bezoekerslimiet meer, dat is bestuurlijke krimp. De gemeente lijkt hiermee een prachtig voorbeeld te geven van hoe je vrijwilligerswerk kunt ontmoedigen zonder ooit letterlijk te zeggen dat je het wilt ontmoedigen. Gewoon steeds een extra formulier. Nog een eis. Nog een overleg. En voor je het weet zit de vrijwilliger niet meer LEGO te bouwen, maar te bladeren in een dossier van 600 pagina’s. Politieke partijen hebben inmiddels vragen gesteld. Volgens PvdA, VoorBaarn en GroenLinks krijgen vrijwilligersorganisaties steeds vaker te maken met aanvullende eisen. Straks komt er misschien ook een vergunning voor het bouwen van een LEGO-huisje. Maximaal vier blokjes hoog. Vijf alleen na overleg met de afdeling Ruimtelijke Ordening. De ironie is dat gemeenten overal roepen dat vrijwilligers onmisbaar zijn. Tot die vrijwilligers daadwerkelijk iets gaan organiseren. Dan blijken ze vooral onmisbaar bij het invullen van formulieren. Herobricks overweegt inmiddels de Nationale Ombudsman. „Daar kunnen we misschien op en mee bouwen.”