BUNSCHOTEN – Sommige wegen zijn meer dan stroken asfalt. Ze vertellen ook verhalen over bestuurlijke keuzes, financiële afwegingen en soms zelfs kleine lokale drama’s. Het handjeklap tussen ambtenaren van het Provinciehuis en Bunschoten om de Nijkerkerweg is zo’n voorbeeld.
Dit tracé stond opeens in de schijnwerpers in Bunschoten. Formeel is de weg eigendom van de provincie Utrecht, maar dat eigenaarschap blijkt in ons land minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Begin 2023 startte de provincie Utrecht een verkenning naar de mogelijkheid om de Nijkerkerweg over te dragen aan de gemeente Bunschoten. Een op het oog merkwaardige procedure. Zeker wie de huidige staat van de weg bekijkt. Was hier sprake van een mogelijke Hobson’s choice: een keuze die in werkelijkheid geen echte keuze is?
Reconstructie
Dat Bunschoten uiteindelijk de deal heeft afgewezen is volstrekt logisch. Het asfalt van de weg vertoont scheuren, de staat van de fundering is onduidelijk en fietspaden en kunstwerken zijn slechts gedeeltelijk onderzocht. Alles wijst erop dat het hier gaat om een klassieke ‘pijnweg’, waarbij groot onderhoud of zelfs reconstructie op korte termijn forse investeringen van de gemeente Bunschoten zou vereisen. Uiteraard is ook de magere overnamesom vanuit het Provincieshuis onderwerp van gesprek geweest. Over concrete bedragen wordt echter weinig losgelaten; de ambtelijke lippen blijven stijf op elkaar. Voorlopig blijft de Nijkerkerweg dan ook in handen van de provincie, wat betekent dat de verantwoordelijkheid voor herstel en onderhoud volledig op de Utrechtse burelen blijft liggen. Gesprekken over overdracht zijn dus voorlopig van de baan. Ook zijn er op dit moment geen andere wegen die op korte termijn van eigenaar wisselen.
Vragen
De kwestie roept bredere vragen op. Wat zegt dit over de relatie tussen gemeente en provincie? En over onze neiging om infrastructuur als iets vanzelfsprekends te beschouwen, terwijl elke kilometer weg het resultaat is van bestuurlijke keuzes, financiële prioriteiten en langetermijnplanning. Misschien is de Nijkerkerweg, bijna verweesd maar nog altijd intensief gebruikt, juist daarom zo’n treffend voorbeeld. Zelfs iets ogenschijnlijk alledaags als een weg kan een microkosmos zijn van politiek, geld en niet in het minst een stukje verantwoordelijkheidsgevoel. (Bron: Eemland1)
