Goed nieuws voor iedereen die zich al jaren zorgen maakt over de positie van de tas in onze samenleving: de tas mag vanaf deze week weer op de zitting van de trein. De spoorwegvervoerder was van plan de regel als verbod op te nemen in de algemene voorwaarden, maar kiest nu voor een mildere aanpak. Eindelijk gerechtigheid. Jarenlang werd de tas behandeld als tweederangs reiziger. Op de grond, tussen de schoenen en onder het genadeloze TL-licht van de coupé. Maar die donkere tijden zijn voorbij. De tas heeft zijn stoel behouden. De mens kan dus weer even wachten. Het is een prachtige ontwikkeling. Zeker in een overvolle trein, waar tientallen mensen zich wanhopig door het gangpad wurmen op zoek naar een zitplaats. Gelukkig is er dan altijd iemand die twee stoelen bezet houdt: één voor zichzelf en één voor zijn rugzak. En probeer daar vooral niets van te zeggen. Je wilt immers niet de indruk wekken dat je een asociaal type bent dat verwacht dat een stoel daadwerkelijk door een mens wordt gebruikt. Dat zou bijzonder intolerant zijn tegenover tassen. Misschien is het tijd voor een speciale belangenvereniging met een voorzitter, een beleidsmedewerker en natuurlijk een communicatieadviseur. Die kan uitleggen dat het voor een tas belangrijk is om ruimte in te nemen. Eerst krijgt de tas een stoel. Vervolgens een zitplaatsreservering. Daarna een eigen OV-chipkaart. En uiteindelijk mag de tas gratis reizen, terwijl de mens een toeslag betaalt omdat hij of zij toevallig benen heeft. De NS kan alvast beginnen met de service: „Dames en heren, wilt u uw bagage vriendelijk laten zitten?”