In het centrum van Spakenburg walmt één keer per jaar de geur van smeulend hout en versgerookte paling. Palingroken is een ambacht waarbij ervaring, vakmanschap en gevoel voor detail samenkomen. Dat blijkt tijdens de jaarlijkse palingrookwedstrijd om de Zuyderzee Bokaal. Twaalf deelnemers strijden om de beste gerookte paling. De jury kijkt daarbij verder dan alleen de smaakbeleving.
Vijf juryleden beoordelen eerst de hygiëne, netheid en presentatie van de rookstal. Daarna volgt het belangrijkste onderdeel: het product zelf. „Wij keuren het niet op de persoon of op de deelnemer”, duidt juryvoorzitter Willem Heinen. „Wij weten niet van wie de palingen zijn als we ze keuren.”
Barsten
Volgens Heinen zit het verschil tussen een goede en een uitstekende gerookte paling in een combinatie van factoren. „De paling moet een mooie goudbruine kleur hebben, een goede structuur en precies genoeg zout.” Ook het vel vertelt veel over het rookproces. „Als de paling goed is gerookt, zit het velletje er nog mooi omheen. Wordt de vis te heet gerookt, gaat het vel openstaan of barsten.” Ook de keuze van het hout is bepalend voor het eindresultaat. Ervaren palingrokers gebruiken onder meer eiken en beuken. Hout met hars kan de smaak en het uiterlijk negatief beïnvloeden. „Dan krijg je pikzwarte paling en die is niet lekker.”
Liefhebbers
Voor de jury is de wedstrijd bovendien een manier om kennis over het ambacht door te geven. „Palingroken behoort tot de traditionele cultuur van Spakenburg en wordt nog altijd door liefhebbers en professionals beoefend.” Dat vakmanschap wordt uiteindelijk beloond met de Zuyderzee Bokaal. Richard Kootstra uit Spakenburg overtuigde de jury met zijn inzending. De tweede plaats werd gedeeld door regerend Nederlands kampioen Cor Jansen uit Putten en Arjan de Lange uit Hoevelaken. Voor Kootstra wacht nu een nieuwe uitdaging: het Nederlands Kampioenschap Palingroken op 29 augustus aanstaande in Kortenhoef. Zijn reactie is kort, maar veelzeggend: „Laat maar komen.” (Bron: Eemland1)



