In het bosrijke hart van Soest wordt dit jaar een bijzondere mijlpaal gevierd: het honderdjarig bestaan van Openluchttheater Cabrio. Wat ooit begon als een bescheiden podium in de natuur, is in de afgelopen eeuw uitgegroeid tot een belangrijke culturele ontmoetingsplek voor Soest en de regio.
Dat succes was in de jaren negentig allerminst vanzelfsprekend. Toen Berna Kousenmaker destijds voor het eerst het terrein bezocht, trof zij vooral verval aan. “Het leek meer op een verlaten weiland dan op een theater,” vertelt zij. “Het terrein was verwaarloosd, voorzieningen ontbraken en van een bruisend cultureel leven was nauwelijks sprake.”
Focus
Waar anderen vooral achteruitgang zagen, zag Kousenmaker juist kansen. „In 1996 besloot ik het tij te keren. Ik stelde een nieuw bestuur samen en begon met het organiseren van voorstellingen. Dankzij mijn muzikale achtergrond lag de focus in eerste instantie op opera en klassieke muziek, maar al snel werd het programma uitgebreid met kindervoorstellingen, poppentheater en andere culturele activiteiten.”
Risico
Haar doel was duidelijk: Cabrio moest opnieuw een plek worden waar inwoners van Soest samen konden genieten van cultuur. De weg naar herstel verliep echter niet zonder obstakels. „De financiële middelen waren beperkt en het theater moest het vertrouwen van het publiek terugwinnen. Ik nam daarbij ook persoonlijk risico en investeerde zelfs eigen geld om producties mogelijk te maken.”
Herman van Veen
Het grote keerpunt kwam met een optreden van Herman van Veen. Die voorstelling trok een volle tribune en gaf het openluchttheater een enorme impuls. De bekendheid groeide snel en ook de bezoekersaantallen namen sterk toe. Vandaag de dag is Openluchttheater Cabrio niet meer weg te denken uit Soest. Met een modern podium, een breed cultureel programma en een stevige positie binnen het Nederlandse openluchttheaterlandschap behoort het inmiddels tot de grotere spelers van het land.
“Ik ben er best trots op,” zegt Kousenmaker. “Om van een vergeten stukje bos een bruisend cultureel centrum te maken, was veel inzet nodig van bestuursleden en vrijwilligers. Visie en doorzettingsvermogen hebben daarin een grote rol gespeeld.” (Bron: Eemland1)
